Oorlog beëindigen

"De zenuwen van de oorlog zijn oneindig veel geld." - Cicero

De Romeinse filosoof en staatsman Marcus Tullius Cicero begreep, meer dan tweeduizend jaar geleden, een harde waarheid waar we vandaag de dag nog steeds mee worstelen: de oorlogsmachine vereist een open kraan van kapitaal. Legers moeten worden gevoed, uitgerust, getransporteerd en onderhouden. Wapens moeten worden gefabriceerd. Gebieden moeten worden bezet. Oorlogen zijn bovenal duur. En het vermogen om ze te financieren zonder de onmiddellijke, zichtbare instemming van de bevolking is door de geschiedenis heen de grote aanjager geweest van georganiseerd geweld. In de moderne tijd is die kraan de geldpers. Regeringen verhogen zelden belastingen om oorlog te betalen. De politieke kosten zijn te hoog, de publieke weerstand te fel. In plaats daarvan lenen ze. Ze drukken geld bij. Ze devalueren de valuta in uw zak, waarbij ze reële koopkracht overdragen van burgers naar de oorlogsmachine via het onzichtbare mechanisme van inflatie. De pijn is verborgen, uitgesteld en wordt doorgegeven aan toekomstige generaties die geen stem hadden in de beslissing.

President Dwight D. Eisenhower waarschuwde in zijn afscheidsrede van 1961 het Amerikaanse volk voor de opkomst van een militair-industrieel complex: een zichzelf versterkend ecosysteem van defensieaannemers, politieke belangen en militaire instellingen dat, indien ongecontroleerd, buiten publieke controle zou groeien. Hij voorzag een machine die werd gevoed door eindeloze budgetten en werd aangedreven door degenen die profiteren van conflicten. Vandaag de dag draait die machine op fiatgeld. Bij elk nieuw conflict draait de geldpers sneller. Er is altijd financiering voor een andere drone, een ander militair complex, een ander bewakingssysteem. Het defensiebudget groeit, ongeacht welke partij aan de macht is, ongeacht of de natie wordt geconfronteerd met existentiële bedreigingen of verzonnen bedreigingen. Een aanzienlijk deel van de bijgedrukte dollars vloeit niet naar gezondheidszorg, onderwijs of infrastructuur in eigen land, maar naar buitenlandse militaire operaties die de belangen van het politieke establishment dienen in plaats van de burgers die de onzichtbare rekening betalen.

Door het vermogen om naar believen geld te inflateren weg te nemen, verhoogt Bitcoin de kosten van geweld tot het ware niveau. Wanneer kapitaal moet worden verdiend door proof of work in plaats van uit het niets te worden gecreëerd, wordt oorlog dramatisch moeilijker te handhaven. Leiders moeten de reële kosten met reële zorg afwegen. Roekeloze beslissingen hebben onmiddellijke, zichtbare gevolgen. Elke satoshi die wordt ingezet voor vernietiging, is een satoshi die is verdiend door oprechte energie-uitgaven en niet kan worden vervangen door meer bij te drukken. Op een Bitcoin-standaard moet een regering die oorlog wil voeren haar burgers direct en openlijk belasten. Het moet de rekening presenteren en om betaling vragen. Het moet de uitgaven rechtvaardigen in het volle licht van democratische verantwoording. Oorlog wordt onmiddellijk duur en politiek zichtbaar. De 'cheatcode' die regeringen in staat heeft gesteld eindeloze conflicten te financieren zonder de expliciete instemming van de geregeerden, wordt uit het spel verwijderd.

Overweeg de implicaties. Wanneer tegenstanders beiden Bitcoin bezitten, delen zij een stimulans voor stabiliteit. Conflict schaadt beide schatkisten. Samenwerking komt beide partijen ten goede. De berekening verschuift van verovering naar handel, van vernietiging naar creatie. Bitcoin elimineert menselijke conflicten niet; dat zou een transformatie van de menselijke natuur vereisen die geen enkele technologie kan bewerkstelligen. Maar het verandert de prikkels zo diepgaand dat vrede de dominante strategie wordt, en geweld een steeds irrationelere en onrendabelere keuze. Het machtsevenwicht verschuift naar netwerken die vrijwillig coördineren en weg van regimes die domineren met geweld. De wedstrijden van morgen zullen niet met kogels worden uitgevochten, maar met blokken, gevalideerd door consensus en beveiligd door de energie van degenen die ervoor kozen om op te bouwen in plaats van te vernietigen.