فصل 11
«همیشه فقط ۲۱ میلیون بیتکوین وجود خواهد داشت.»
در دنیایی پر هرج و مرج، تمدن به ثابتها متکی است. ما به این واقعیت متکی هستیم که یک روز ۲۴ ساعت است. ما به این واقعیت متکی هستیم که گرانش اجسام را با سرعت ۹.۸ متر بر ثانیه مربع به سمت زمین میکشد. ما به سرعت نور، نقطه انجماد آب و نسبت محیط دایره به قطر آن متکی هستیم. این ثابتها تصمیماتی نیستند که توسط کمیتهها گرفته شده باشند. آنها ویژگیهای خود جهان هستند، کشف شدهاند نه وضع شده، و بدون توجه به نظر انسان یا مصلحت سیاسی، تغییرناپذیرند.
اما در قلمرو اقتصاد، حوزهای که نحوه تخصیص زمان و منابع محدود هشت میلیارد نفر را تنظیم میکند، ما هیچ ثباتی نداشتهایم. عرضه پول، اساسیترین متغیر در معادله اقتصادی، تصمیمی است که توسط کمیته کوچکی از مقامات منصوب شده پشت درهای بسته گرفته میشود. آنها میتوانند آن را به میل خود افزایش، کاهش یا هدایت کنند. زمین اقتصادی زیر پای تو با هر اعلامیه سیاستی، هر کنفرانس مطبوعاتی، هر بحرانی که باعث چاپ یک تریلیون دیگر میشود، تغییر میکند.
بیتکوین اولین ثبات را در تاریخ اقتصادی معرفی میکند.
قوانین بیتکوین ساده، شفاف و توسط ریاضیات به جای اقتدار اجرا میشوند. اما یک قانون بر همه قوانین دیگر برتری دارد، قانونی که بیتکوین را از یک آزمایش تکنولوژیکی هوشمندانه به یک پیشرفت تمدنی تبدیل میکند: همیشه فقط ۲۱ میلیون بیتکوین وجود خواهد داشت.
این عدد یک پیشنهاد نیست. این یک هدف سیاستی نیست که بتوان آن را با تغییر شرایط تنظیم کرد. این یک وعده داده شده توسط یک سیاستمدار نیست که با تغییر بادهای سیاسی شکسته شود. این در خود کدی که وجود بیتکوین را تعریف میکند، نوشته شده است و به طور مستقل توسط هر گره در شبکه اجرا میشود. صدها هزار کامپیوتر در سراسر جهان، هر یک تأیید میکنند که قوانین رعایت میشوند، هر یک هر بلوکی را که تلاش میکند حتی یک ساتوشی غیرمجاز ایجاد کند، رد میکنند.
این وضعیتی را ایجاد میکند که هرگز در تاریخ بشر وجود نداشته است: کمیابی مطلق. املاک و مستغلات کمیاب هستند، اما همیشه میتوانی خانههای بیشتری بسازی. طلا کمیاب است، اما اگر قیمت آن سه برابر شود، شرکتهای معدنی برای استخراج بیشتر آن از زمین سرمایهگذاری خواهند کرد. بیتکوین به طور مطلق کمیاب است. مهم نیست قیمت چقدر بالا برود، مهم نیست تقاضا چقدر زیاد باشد، تو نمیتوانی حتی یک واحد اضافی فراتر از ۲۱ میلیون واحدی که برای وجود برنامهریزی شدهاند، ایجاد کنی.
کمیابی بیتکوین صرفاً یک سقف ثابت نیست. این از طریق یک برنامه انتشار زیبا و قابل پیشبینی به نام هاوینگ اجرا میشود. تقریباً هر ده دقیقه، یک بلوک جدید به بلاکچین اضافه میشود و ماینری که آن را ایجاد کرده است، پاداشی از بیتکوینهای تازه ضرب شده دریافت میکند. اما هر ۲۱۰,۰۰۰ بلوک، تقریباً هر چهار سال، آن پاداش نصف میشود.
این فرآیند ادامه خواهد یافت، با نصف شدن پاداش هر چهار سال، تا تقریباً سال ۲۱۴۰، زمانی که آخرین کسری از آخرین بیتکوین استخراج خواهد شد و عرضه کل به طور مجانبی به ۲۱ میلیون نزدیک میشود، اما هرگز به آن نمیرسد.
این ساعت پولی ضربان قلب شبکه بیتکوین است. این با نظمی شبیه به یک پدیده نجومی تیکتاک میکند، بیتفاوت به انتخابات، رکودها، همهگیریها و جنگها. در حالی که بانکهای مرکزی به هر بحرانی با افزایش عرضه پول واکنش نشان میدهند، پساندازهای تو را رقیق میکنند تا آخرین وضعیت اضطراری را بپوشانند، بیتکوین بحران را نادیده میگیرد. به تیکتاک کردن ادامه میدهد. مذاکره نمیکند. سازش نمیکند. در برابر فشار سیاسی خم نمیشود.
ساعت رشوه ناپذیر را نمیتوان رشوه داد، زیرا کسی برای رشوه دادن وجود ندارد. کمیتهای نیست. رئیس هیئت مدیرهای نیست. هیئت مدیرانی نیست. برنامه انتشار ریاضیات است، نه سیاست. و ریاضیات در جلسات شرکت نمیکند.
در وضعیت انسانی، تنها دو چیز به طور اثباتپذیری محدود هستند: طول عمر تو و ۲۱ میلیون بیتکوین. بیتکوین پول را به زمان پیوند میدهد، همانطور که طبیعت زندگی را به زمان پیوند میدهد. این برای اولین بار در تاریخ گونه ما، شکلی از پول را ایجاد میکند که شایسته باارزشترین چیزی است که تو در اختیار داری: ساعتهای زندگیات.
فصل 11 را تکمیل کردید: ساعت رشوه ناپذیر
بعدی: فصل 12 — معماری آزادی